تبليغاتX
فراتر از کلوسیوم - دوره امپراتوري
ادبیات رم از آغاز تا امروز

 

دوره امپراتوري  از مرگ آگوستوس در سال 14 م. تا سقوط امپراتوري رم غربي در سال 476 م . بطول مي انجامد ، كه به چند بخش قابل تقسيم بندي است .

دوره اول : كه دوره زوال و انحطاط است از مرگ آگوستوس تا مرگ ماركوس اورليوس (14 تا 180 م . ) ادامه دارد . در اين دوره امپراتوران مستبد و خودكامه اي چون كاليگودا ( گايوس سزار ) بين 37 تا 41 م . و نرون بين 54 تا 68 م . زمام قدرت را در اختيار داشتند. همچنين امپراتوران خوشنامي چون نروا (Nerva ) بين سالهاي 98 تا 117 م . هادريانوس (Hadrianus) بين سالهاي 117 تا 138 م . آنتونيوس پيوس(Antonius Pius ) بين سالهاي 161 تا 168م . و ماركوس اورليوس بين 168 تا 180م. امپراتور بودند كه در كل بين سالهاي 161 تا 180م. حكومت كرده اند .

دوره دوم :  پس از مرگ ماركوس اورليوس به جز زمان ديوكلتيانوس (Diocletianus ) كه بين سالهاي 284 تا 305 م . در راس حكومت قرار داشت ، در باقي سالها تا 364 امپراتوري بزرگ رم تجزيه شد.

دوره سوم : در 410م. گوت ها ( از اقوام ژرمني كه ابتدا ساكن سرزمين اسكانديناوي بودند و در نخستين سالهاي ميلادي به ساحل جنوبي درياي بالتيك مهاجرت كردند ) رم را به تصرف در آورند و به تاراج بردند و سرانجام در 476م. امپراتوري رم غربي بدست اودواكر ( فاتح ژرمني ) سقوط كرد .

آدمهاي سنگ شده شهر مدفون شده پمپي

دوره امپراتوري شاهد رويدادهاي بزرگ و سرنوشت ساز تاريخي است كه از آن جمله

مي توان به صليب كشيدن مسيح در 30 م . آتش سوزي بزرگ شهر رم در 64م. تخريب اورشليم در 70م. فوران آتشفشان وزوو و مدفون شدن شهر پمپي در 79م. نخستين حمله گوت ها به رم در 251 م. انتقال پايتخت به قسطنطنيه در زمان امپراتوري كنستانتين در 330م. تجزيه امپراتوري رم به دو بخش شرقي و غربي در 364م. تاراج رم توسط گوت ها در 410 م. و سرانجام سقوط امپراتوري رم غربي در 476م. اشاره كرد .

دوره امپراتوري از ديدگاه ادبيات :

اگرچه اكثر امپراتوران اين دوره مشوق اديبان در خلق آثار ادبي بودند ، اما ده امپراتور اول اين دوره از مرگ آگوستوس تا قبل از حكومت نروا محدويت هاي بسياري در ازادي بيان ايجاد كرده بودند ، بطوري كه اين مساله موجب افول فلسفه و ادبيات شد. با وجود اين دوره امپراتوري ، عصر خلق آثار منثور بود و اكثر ادبيات اين دوره  را خطابه ها ، نامه ها ، تاريخ نگاري ها ، قصه نويسي ها ، رسالات مذهبي و زندگي نامه ها دربر مي گرفت و تنها سنكا ، مارشال و استاتيوس بودند كه به سرودن شعر مبادرت مي كردند.

 

 

نوشته شده توسط هدا عربشاهی  در ساعت 13:47 | لینک  |