زندگی

در مورد بیوگرافی و شرح زندگی "دسیموس جونیوس جوونال" اطلاعات نامطئنی در اختیار است. درخصوص زندگی این طنز نویس تنها می دانیم که بین 50 تا 65 میلادی در "آکوینوم" در مرکز ایتالیا متولد شده است. اما وی از نظر بیوگرافی تقریبا گمنام است. بنابراین بازسازی زندگی او از روی فرضیات امکانپذیر نیست و تنها اطلاعاتی که می توان در این زمینه بدست آورد، از آثار اوست.

می توان گفت که جوونال احتمال سرباز بوده و سپس استاد مدرسه شده است و تا قبل از مهاجرت به رم که احتمالا در سن 40 سالگی اتفاق افتاده است، 16 طنزنامه (Satire) را در وزن شش رکنی سروده است که در کل مجموعه آثارش را تشکیل می دهد.

برخی از نوشته ها حکایت از آن دارند که او هیچ عشقی در زندگی اش نداشته است و بیشتر یک فیلسوف بوده است تا شاعری عاشق و دلخسته و یا حتی با روحیه شوخ طبعی ذاتی.

جوونال هم همانند دوستش "مارسیال" [به پست قبل مراجعه شود] زندگی خود را در شرایطی دشوار و در تبعید گذرانده است.

جوونال علاوه بر مارسیال با "استاتزیوس" و "کوئینتالینائوس" نیز در تماس بوده است. این شاعر طنزپرداز، دوران تبعید را با موشکافی در لایه های زیرین جامعه و مقایسه آن با محیط اغنیا و اشراف می پردازد و شاید به همین دلیل است که در سن 80 سالگی از حاکم مصر تا امپراتور "آدریانوس" که وی را تبعید کرد، همه او را می شناختند.

از آنجا که آخرین بخش طنزنامه اش در 127 میلادی نوشته شده است، بنابراین بطور حتم جوونال پس از این سال و احتمالا در 140 میلادی در گذشته است.

آثار

جوونال "کتاب طنزنامه" (Satire) را بین 100 تا 127 میلادی در وزن شش پایه ای (Hexameter) در 16 دفتر سروده است که آخرین دفتر آن ناتمام مانده است. این اثر در مجموع 3 هزار و 870 بیت دارد که احتمالا در 5 کتاب و پس از مرگ امپراتور "دومیتیان" منتشر شده است. از نظر ترتیب زمانی، دفتر 5 طنزنامه در کتاب اول، دفتر یک در کتاب دوم، دفتر 3 در کتاب سوم و چهارم و دفتر 4 در کتاب پنجم منتشر شده است.

عنوان دفترها

دفتر1- تبهکاران و مفسدان اصلی زمان، 2- گناه شگفت انگیز، به خصوص در میان آنهایی که ادعای پرهیزگاری دارند، 3- زندگی نکبت بار رومیان،4- هجو کابینه امپراتور "دومیتیان"، 5- بیچارگی بردگان، زیردستان ثروتمندان و خسیسان،6- نطقی بلند و تند بر ضد زنان 7- دشواری های معلمان و دانش آموزان،8- بیهودگی مقام و مرتبه، 9- عیاشی، 10- بیهودگی هوس های انسان و فضیلت دعای واقعی، 11- شکمبارگی و اسراف، 12- شادمانی به خاطر نجات دوستی از کشتی غرق شده و همچنین حمله ای بر میراث خواران، 13- کینه جویی و وجدان، 14- وظیفه والدین نسبت به فرزندان، 15- توحش، 16- بدرفتاری سربازان نسبت به غیرنظامیان

محتوای اثر

در طنزنامه اول، نوع اشعار انتقادی و بی فایده برای مردم عادی است. در این دفتر، شاعر به منظور اجتناب از واکنش های خشونت آمیز انسان های زمان خود از بی اخلاقی زمان های گذشته مثل عصر ژولیوس، کلادیوس و فلاویوس صحبت می کند و خشنونت زمان خود را به بی اخلاقی این اعصار نسبت می دهد.

در ظنزنامه دوم، جوونال به موضوعات کلی تر به خصوص همجنسگرایی می پردازد و حتی امپراتوران "اکتونوس" و "دومیتیان" را هم همجنس باز معرفی می کند.

در دفتر سوم از "امبریسیوس" (Umbricius) که از دوستانش است، صحبت می کند. اومبروسیوس از رم دور شده و زندگی در روستا را ترجیح می دهد، چراکه در روستا جلوه ای از عادات ناخوشایند و بدی که زندگی روستایی را آلوده کنند، وجود ندارد.

در دفتر چهارم، استفاده از قدرت را حماقت برمی شمرد و به خصوص داستان معروف مرد چاقی را روایت می کند که ماهیگیر بوده و صید خود را به امپراتور "دومیتیان " تقدیم می کرده است تا امپراتور وی را در شورای نظامی وارد کند.

دفتر پنجم به شرایط ارباب و رعیتی می پردازد.

در دفتر ششم که بسیار طولانی و در حدود 661 بیت است و بطور حتم معروف ترین بخش طنزنامه است، بطرف عادات بد زنان اشراف و عالی رتبه ها حمله می کند و دراین میان تیر انتقاد خود را بسوی همسر امپراتور کلادیوس نشانه می رود.

در دفترهفتم از شرایط غم انگیز ادبی و عقلانی زمان خود گله می کند.

در دفتر هشتم تائید می کند که تنها واقعیت برجسته انسانی، روح است که فضیلت انسانی را می سازد.

دفتر دوازدهم به بیان لذت شاعر می پردازد، چراکه دوستش "کاتولوس" پس از آنکه کشتی اش در توفان غرق شده بود به رم بازگشته است.

در دفتر سیزدهم دوست جوونال، کلاوینو از او پول می گیرد و دیگر به او پس نمی دهد، این کار امروزه روز یک مسئله عادی بشمار می رود، اما در دوران جوونال رفتاری بسیار زشت بوده است.

در دفتر چهاردهم به بررسی مسئولیت والدین در آموزش فرزندان می پردازد. به خصوص تاکید می کند که با ارائه مثال های رفتارهای بد مردمان هم عصر جوونال و سپس ذکر نمونه های رفتارهای خوب اعصار گذشته، والدین به فرزندان رفتارهای صحیح اخلاقی و اجتماعی را بیاموزند.

دیدگاه

جوونال نسبت به فساد زمانه بسیار خشمگین است. قلم او قوی، بدبینانه، واقعگرایانه، کنایه دار، تند و خشمناک است.